In de jaren 1947-1955 vond een gecoördineerde landelijke actie plaats ter bestrijding van de runderhorzel. De runderhorzel was zeer schadelijk: de larf nestelde zich onder de huid waardoor bij jonge dieren de groei vertraagde en bij volwassen dieren de melkproductie afnam. De bulten die in de huid ontstonden, lieten bovendien sporen achter in het leer dat ervan gemaakt werd, waardoor dergelijke huiden minder goed verkoopbaar waren. De campagne van de Runderhorzel Bestrijdingscommissie werd vanuit Utrecht geleid en was ook gebaseerd op Utrechts onderzoek op het gebied van de veterinaire parasitologie.

In de collectie diergeneeskunde van het Universiteitsmuseum zijn veel sporen te vinden van deze intensieve periode, van voorlichtingsmateriaal tot Derrispoeder en tekeningen. Onlangs werd nog een uitgebreide serie glasdia’s ontdekt die de bestrijding van de runderhorzel in de Wieringermeerpolder prachtig in beeld brengt!