Portret van De Hondenboef


Terug naar het overzicht

In de fotocollectie van het Museum Diergeneeskunde komt het niet-wetenschappelijk personeel er door de jaren heen bekaaid vanaf. Een uitzondering is ‘oppasser der honden’ Hendrik van Sluys, die van 1875 tot aan zijn dood in 1905 bij ’s Rijks Veeartsenijschool werkte. Het feit dat Van Sluys, bijgenaamd ‘de hondenboef’ zacht uitgedrukt niet onomstreden was zal hieraan bijgedragen hebben.

Van Sluys bestierde de ‘grote hondenstal’, waar niet alleen de patiënten van de Veeartsenijschool onderdak hadden, maar ook de black and tan terriers uit zijn privékennel ‘Dingle Wallace’! De hondenboef genoot wel meer privileges; zo verleende directeur Wirtz hem verlof zonder de hoogleraren hiervan op de hoogte te stellen. Van Sluys was niet bepaald zachtzinnig: de honden die onder zijn hoede vielen vertoonden regelmatig sporen van geweld. Studenten van de Veeartsenijschool oordeelden niet mals over de man wiens ‘gezicht het honden physionomie overgenomen heeft: ‘De langdurige en innige omgang met honden heeft dezen man verdierlijkt’.

Deze foto en ‘carte de visite’ van de hondenboef zijn onlangs verworven met dank aan de Numan Stichting.



Fotogalerij: De Hondenboef

    Project Langreuter

    In de kelder van het Universiteits Museum van Utrecht stond een melkmachine stof te verzamelen. De machine, een Langreuter, was oorspronkelijk eigendom van de Faculteit Diergeneeskunde. Bert Nederbragt en Babke Aarts besloten het apparaat weer aan het werk te zetten. Al doende hoopte zij inzicht te krijgen in de geschiedenis van deze machine, van melkmachines in het algemeen, in de wetenschapsfilosofische achtergrond van de controverse tussen de verschillende types melkmachines, en de problemen waar je tegenaan loopt als je een museumstuk weer tot leven probeert te wekken.



    Lees verder

    Word vriend van

    De Numan Stichting

    en help ook mee het veterinair academisch erfgoed te bewaren!


    Ja, ik word vriend!